AGENDA/ZOEK KORTING
CJP: Interview CocoRosie
21-08-2007
De zusjes Sierra en Bianca van CocoRosie krijgen in de Juliette-tent het hele publiek stil. Iedereen zit en geniet van de kinderlijke stem van Bianca en de soms bijna opera-achtige schreeuwen van haar zus. Na het optreden zijn de zusjes bijzonder afwezig en zitten niet op interviewers te wachten, maar plukken liever aan elkaar.
Bianca: “Het optreden was wel aardig. We hebben in Nederland erg veel verschillende optredens gehad. Dat waren zowel ups als downs. Het is jammer dat we in een tent gezet zijn, waar iedereen op een stoel moet zitten. Misschien als we voor een speciaal publiek spelen waarvan iedereen gehandicapt is, dan zou het wel kunnen. Dankzij ons stereotype imago van intiem en fragiel krijgen we dit soort dingen wel vaker.”
Sierra: “Ja, drie of vier jaar geleden hadden we echt goede shows. Als mensen benen en voeten hebben, kunnen ze toch staan? Maar we hebben er altijd plezier in.”
De documentaire The Eternal Children gaat over enkele Amerikaanse artiesten zoals CocoRosie en Devendra Banhart, die in het freak-folk hokje zijn gedrukt. Wat vinden jullie van de documentaire?
Bianca: “We hadden momenten dat we ons rot schaamden en ons afvroegen wat ze in ons huis deden. Gelukkig hadden de makers goede bedoelingen. Ze wilden echt de waarheid neerzetten. Ik heb er geen spijt van. Maar hoe we ons ook gedragen, er kan nooit goed getoond worden wie we echt zijn.”
Sierra: “Het was een goede ervaring. We hebben vrienden gemaakt. Het was wel erg beschamend om jezelf te zien. Bijvoorbeeld de scène waarin ik vertel over elfjes die ’s nachts mijn haar knippen. Achteraf bleek dat iemand een grap met mij heeft uitgehaald. Dat was een raar moment. Het was niet wat ik dacht dat het was.”
Bianca (streelt Sierra’s haar en zegt tegen haar): “Laat het toch rusten.”
Het stempel freak-folk lijkt, ook door deze docu, zwaar op jullie te drukken.
Bianca: “Freaks genoemd worden zijn we wel gewend sinds de middelbare school. Maar die term freak-folk is door de muziekindustrie verzonnen, die gewoon erg kortzichtig en conservatief is. Alleen omdat we wat meer experimenteel zijn, worden we gelijk als freaks bestempeld.”
Net zoals Devendra Banhart in hetzelfde genre wordt gezet?
Bianca: “Zijn muziek is retro en een hoop gitaren. Het zijn gewoon gasten met baarden. Zijn eerste album was wat spooky, maar wat hij nu doet is helemaal niet freaky meer.”
Hebben jullie verder nog leuke optredens kunnen zien?
Bianca: “Gisteravond heb ik mijn eerste rockconcert gezien. Ik zag vijf minuten van Tool en dat gaf mij niet het juiste gevoel. We hebben wel het geluk dat we op festivals veel bands kunnen zien...”
Nu jullie nieuwe album uit is, wat is de volgende stap?
Bianca: “Er zijn wel zaden van nieuw materiaal en vreemde visioenen aan de horizon. We weten nog niet waar onze muziek ons heenbrengt. We plannen niks. We geloven niet in de toekomst. We weten helemaal niks. Dat is ons motto.”
Fotografie: Jannemieke Oostra













































