Literair festival GDMW getest - Lezen

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Lezen: Volle stofzuigerzak of geen vuiltje aan de lucht?

17-05-2010

Poëzie, literatuur en proza hebben nogal een stoffig imago en zijn niet bepaald cool. Afgelopen zaterdag ging CJP-reporter Jette op zoek naar de stoffigheidsfactor van het literatuurfestival bij uitstek: het Geen Daden Maar Woorden Festival in Den Bosch.

Bij poëzie en literatuur denken we aan zaaltjes met zoemende airco’s, waar dichters met trillende handen gedichten voordragen aan een plukje gapende, grijze mensen. Het is aan het GDMW Festival in de Verkadefabriek in Den Bosch om die status te bevestigen of te verwerpen. Het festival bestaat uit één avond, waar in meerdere zalen tegelijkertijd activiteiten plaatsvinden. We gaan naar vijf voorstellingen om daarvan de “stoffigheidsfactor” vast te stellen.

Er zijn verschillende soorten “stoffig”:
Factor 1: Geen vuiltje aan de lucht-stoffig
Factor 2: Ik kan net mijn naam op de bovenkant van mijn zwarte dvd-speler schrijven-stoffig
Factor 3: De stofvlokken op de grond waaien op bij binnenkomst-stoffig
Factor 4: Volle stofzuigerzak-stoffig

Voorstelling 1: Katinka Polderman & Roos Rebergen – Roospolder
Deze cabaretière (Katinka) en zangeres (Roos, bekend onder haar bandnaam Roosbeef) vormen voor de gelegenheid het duo Roospolder. Een komisch duo, zo blijkt. Katinka zingt over haar perfecte man, met maar één maar: hij wil niet beffen – ‘Zelfs al drinkt ie 24 Leffe, hij wil niet beffen’ – en Roos kan met haar typerende stem de lach opwekken door alleen maar huilerig ‘ooo’ te zingen. Als Roos nog een onaf liedje gaat zingen omdat ze voor een half uur geboekt staan maar na een kwartier al door het repertoire heen zijn, wordt het nog even stoffig. Maar voor de rest is dit een prima begin van de avond.
Factor 2: Ik kan net mijn naam op de bovenkant van mijn zwarte dvd-speler schrijven-stoffig.

Voorstelling 2: Interview met de Bossche wethouder van cultuur, Rodney Weterings
We horen iets over het nieuwe stadscentrum achter het station en meerdere malen passeert de illustere term ‘Ponte Pallazo’. Dit programmaonderdeel is duidelijk niet geschikt om halverwege in te vallen. Hoewel de aankleding best hip is (mooi podium, designstoelen, goede versterking), kan de wethouder niet de aandacht van de luisteraars vasthouden, getuige de vele plaatswisselingen en het geroezemoes.
Factor 3: De stofvlokken op de grond waaien op bij binnenkomst-stoffig

Voorstelling 3: Robert Vuijsje – Over de grenzen
Dit is de meest stoffige setting tot nu toe. Een theaterzaal, een spot, een nogal ouderwets en simpel katheder, een leeg podium met een wirwar van draden die samen komen bij een stuk of drie microfoons, een projectie van het festivallogo op de achtergrond en Robert Vuijsje die vrij monotoon voorleest uit zijn bestseller Alleen maar nette mensen. Niks afdoend aan het verhaal van Vuijsje – dat slaat duidelijk aan, de zaal lacht uitbundig – maar de omgeving is ronduit suf.
Factor 4: Volle stofzuigerzak-stoffig.

Voorstelling 4: Open podium onder leiding van dichter Stijn Vranken
De zaal is opvallend hip. Geen plastic stoeltjes die met een klikconstructie aan elkaar vast zitten, maar strakke gele, leren banken. Alsof je in een woonkamer zit. Een charmante Vlaming die Stijn heet praat de boel aan elkaar en bijt het spits af door zijn eigen gedichten voor te dragen. Op een gegeven moment pakt Stijn zijn boekje erbij. Het publiek zou namelijk wel eens kunnen denken dat hij niet kan lezen omdat hij alle gedichten uit zijn hoofd voordraagt. ‘Ma alè, ik kan eigenlijk keigoe leze.’ Dit is niet stoffig, dit is gewoon grappig.
Factor 1: Geen vuiltje aan de lucht-stoffig.

Voorstelling 5: Wilfried de Jong – Wielerverhalen
We zitten op grote kussens, bloemetjesbanken en poefs, als in een arena rond de Rotterdammer. Wilfried de Jong schreef het boek De man en zijn fiets en draagt, een verhaal voor over een ijskoude fotosessie op een modderig weggetje in Noord-Frankrijk voor op de voorkant van zijn boek. Geen grijze massa aan mensen voor ons, wel hippe dertigers met dikke montuur-brillen. De kussens op de grond zitten verrot, maar stoffig is het niet! De Jong leest het verhaal voor alsof ie het aan zijn beste vriend vertelt. En hij heeft een fashionable leesbril. Dat maakt het plaatje helemaal af.
Factor 1: Geen vuiltje aan de lucht-stoffig

De avond wordt afgesloten met de band De Kift: poëzie op muziek. Iedereen staat op de stoelen en – het swingt! Het mag duidelijk zijn: poëzie kan af en toe best stoffig zijn, maar dat is het in de meeste gevallen tijdens het GDMW Festival absoluut niet. Zo. En nu eerst die dvd-speler even schoonmaken.

Geen Daden Maar Woorden Festival
De Verkadefabriek, Den Bosch
Zaterdag 15 mei 2010
www.gdmw.nl

Tags: GDMW