‘De stad’: snel en levendig - Lezen

Lezen: Recensie De stad waar je ten slotte aankomt – Peter Cameron

19-10-2009

Omar zit onder de plak bij zijn vriendin, is onzeker over zijn proefschrift en weet niet wat hij wil. Maar dat maakt De stad waar je ten slotte aankomt alleen maar interessanter. Want hoe gaat een sulletje om met een mysterieus familiegeheim?

‘We zijn ongelukkig omdat we niet zien hoe er een eind aan ons ongeluk kan komen’. Met dit citaat van de Britse toneelschrijver William Gerhardie begint De stad waar je ten slotte aankomt. Het is kenmerkend voor de knappe maar onzekere Omar, de hoofdpersoon uit de roman.

Foto: acteur Omar Metwally gaat Omar spelen in de gelijknamige film.

Onder de plak
Al in het eerste hoofdstuk waarin hij voorkomt is het duidelijk dat hij niets te zeggen heeft over zijn eigen leven. Zijn vriendin Deirdre vindt hem een onbenul die opnieuw opgevoed moet worden (hij liet per ongeluk zijn huis afbranden) en met zijn proefschrift lukt het ook allemaal niet: hij wil een biografie over een overleden schrijver maken, maar diens familie geeft geen toestemming. Na veel gepush van vriendinlief begeeft hij zich ten slotte naar een afgelegen en stoffig dorp in Uruguay, waar hij te maken krijgt met gestoorde familieverhoudingen, verliefdheid, verbitterde oude mensen en een familiegeheim dat steeds meer open komt te liggen.

Britse humor
De stad waar je ten slotte aankomt leest alsof je naar een film kijkt – eentje die je nooit op pauze wil zetten. Dat komt vooral door de schrijfstijl van Peter Cameron (wiens werk eerder in The New Yorker werd gepubliceerd): hij maakt veel gebruik van dialogen en dat komt de snelheid en levendigheid van het verhaal ten goede. Ook geeft het de personages meer diepgang: één diner aan tafel geeft direct inzicht in vier personages. Cameron heeft een bijna Brits gevoel voor humor, waarmee vooral Omar nog net wat lulliger kan overkomen komen dan al beschreven wordt.

Klus voor Anthony Hopkins
Beschrijvingen van locaties en gedachten zijn minder belangrijk dan dialogen, omdat het in de roman vooral gaat om de verhoudingen tussen de verschillende personages. Toch weet Cameron ook deze passages aansprekend te beschrijven. Hij weet namelijk in één zin al een beklemmende sfeer op te roepen, waardoor je voortdurend aangespoord wordt verder te lezen. Ook knap is de manier waarop de schrijver verschillende thema’s met elkaar verweeft. Terwijl het familiemysterie zich steeds verder ontrafelt, kom je er ineens achter dat Omar, terwijl je even niet oplette, ook een behoorlijke ontwikkeling heeft meegemaakt. Wij kunnen niet wachten op de boekverfilming met Anthony Hopkins waaraan momenteel gewerkt wordt. Hopelijk wordt het net zo’n klein meesterwerk als het boek.

De stad waar je ten slotte aankomt – Peter Cameron
Uitgeverij: Ailantus
319 pagina’s
Prijs: €19,95
www.ailantus.nl

CJP verloot 10x het boek De stad waar je ten slotte aankomt. Winnen? Vul het formulier hieronder (tabblad WINNEN) in om kans te maken. Meedoen kan tot 19 november 2009.

Tags: Ailantus, De stad waar je ten slotte aankomt