Paganinipark: moordboek - Lezen

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Lezen: Recensie Paganinipark - Arjan Visser

23-10-2009

Nicolò kan namelijk mooi zingen, maar het grote geluk dat hij zijn dorp brengt móet wel een keer omslaan. En dat gebeurt. Arjan Visser heeft met Paganinipark een misdaadverhaal geschreven, dat je voortdurend op het verkeerde been zet.

Met zijn prachtige stem brengt Nicolò Stokvis niet alleen mensen in vervoering, maar is hij ook voor velen een persoonlijke talisman. Zo ook voor Gabriël Wezeman, een oude muziekleraar. In ‘Nicky’ ziet hij een mooie kans om de laatste decennia van zijn leven gelukkig door te brengen.

Zangduo met een duivels probleem
Even lijkt dat te lukken: samen vormen de oude man en de jongen het zangduo De Paganini’s. Binnen een mum van tijd ligt heel Nederland aan hun voeten. Maar niet iedereen is even blij met hun succes. Zo zijn er ooit berekeningen gemaakt door de Siliciaanse overgrootmoeder van Nicolò, die erop wijzen dat de jongen op een verkeerde datum is geboren. Er wordt geloofd dat Il Davolo (de duivel) zal toeslaan. De vraag is alleen: wanneer?

Verkeerde been
Op een dag gebeurt het: Nicky wordt vermoord. Ironisch genoeg vindt de moord plaats in het Paganinipark, bij Nicolò om de hoek. Hoofdverdachte is Gabriël, maar heeft hij het ook echt gedaan of was het toch de duivel? Hoewel je aan het begin van het boek denkt het einde al te kunnen voorspellen – Gabriël draait onschuldig de bak in, krijgt een heel mediacircus over zich heen, wordt vergeten en kwijnt dan langzaam achter de tralies weg – zal die voorspelling nooit uitkomen. Arjan Visser zet je voortdurend op het verkeerde been en dwingt je de pagina’s om te slaan met grote snelheid. Hij creëert een enorme honger naar de waarheid, die langzaam steeds duidelijker aan het licht komt.

Vaart minderen en doordenderen
De personages in het boek worden realistisch neergezet en hebben diepgang. Zelfs daden en personen die eigenlijk afkeer verdienen, worden hierdoor sympathiek. Erg knap, want zelfs in het geval van een zwaar misdrijf leef je met de dader mee – ook al wil je dat als lezer niet. In de thematiek van Paganinipark zit bovendien voor ieder wat wils: muziek, homoseksualiteit en het accepteren van ouderdom. Door de soms wat trage ontwikkeling van het verhaal kan je aandacht halverwege het boek even verslappen, maar al snel wordt die met verhalend grof geweld terug geëist. Deze roman is moeilijk weg te leggen, hoe graag je het ook wil. Paganinipark leest als een hogesnelheidstrein, die halverwege de rit even vaart mindert, maar zijn opgelopen vertraging ook binnen no time weer inhaalt.

Paganinipark – Arjan Visser
Uitgeverij: De Arbeiderspers
208 pagina’s
www.arjan-visser.nl