Enslaved: boeiend, niet verslavend - Games

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Games: Recensie Enslaved: Odyssey to the West (Xbox360, PS3)

16-11-2010

Zet een Hollywood-scenarioschrijver, een bekende acteur en een producer van popmuziek aan het werk voor een game en je krijgt iets goeds, maar verre van baanbrekend. Enslaved pakt groots uit, maar toch is het niet overweldigend. Goed bedoeld, maar (nog) niet geslaagd.

Om er voor te zorgen dat Enslaved een hit wordt, hebben de makers (Ninja Theory) tijdens het ontwikkelen intensief samengewerkt met Andy Serkis, Hollywoodacteur en expert op het gebied van motion-capture-animatie. Misschien niet het bekendste gezicht, maar hij heeft onder andere leven geblazen in het personage Gollum van Lord of the Rings. Daarnaast is er de hulp opgeroepen van Hollywoodscenarioschrijver Alex Garland (28 Days Later, Sunshine, The Beach).

Hollywoodmythologie
Garland heeft zich laten inspireren door de Chinese volksmythe uit de zestiende eeuw, De reis naar het westen. Het is een avonturenverhaal dat veel inspiratie biedt voor een geweldig gamesscenario. Garland heeft elementen uit dit verhaal vertaald naar een setting in de compleet verwoeste Verenigde Staten, in een toekomst overheerst door robots. Jij speelt als Monkey, een lenige krachtpatser die vastzit op een slavenluchtschip, maar spectaculair weet te ontsnappen als het schip neerstort in de letterlijke jungle van New York. De vrouwelijke reisgenoot, Trip, wist ook te ontsnappen. Zij heeft Monkey een dodelijke hoofdband opgezet die hem tot haar slaaf maakt – totdat zij haar huis kan bereiken.

Dobberen
Hoewel de combinatie van boeiend inspiratiemateriaal met diepgang en een verrassende sciencefiction-insteek veelbelovend klinkt, blijft Enslaved toch veel aan de oppervlakte dobberen. Wat een gelaagd verhaal had kunnen zijn, blijkt uiteindelijk oninteressant. Pas op het einde biedt het een plottwist, waar meer mee had gekund. In feite doet het hetzelfde wat God of War doet met de Griekse mythologie en Too Human met de Noorse mythologie: het kaalplukken van enige betekenis en de actie, explosies en geweld overhouden.

Kleurrijke charme
Enslaved weet de speler toch lang genoeg te charmeren om het uit te spelen. Het verhaal lijkt altijd meer te beloven dan het uiteindelijk geeft, maar daar kom je pas achter als je het uitgespeeld hebt. Een van de dingen die je toch geboeid houdt aan het spel is het goede ‘spel’ van de personages. Het dialoog is vlot en nonchalant genoeg om de Hollywoodclichés te verschuilen, de gezichtsanimatie gaat ver boven het gemiddelde van andere games en de stemacteurs zetten geloofwaardige personages neer.

Verdovende pracht en praal
In tegenstelling tot de meeste games zijn filmische aspecten een grotere drijfveer om te blijven spelen dan de gameplay. Met het vermakelijke verhaal en de oogstrelende kleurrijke omgevingen heb je bijna niet door dat je een behoorlijk lineaire game aan het spelen bent die qua spelervaring weinig bijzonders biedt. Het is het makkelijkst te omschrijven als een mix tussen Uncharted en Prince of Persia zonder de kwaliteit van die games te evenaren. Vechten wordt afgewisseld met platformactie, strategische momenten waar je langs vijanden moet sluipen, bossfight en zweven op een vliegend surfboard. De afwisseling leidt de speler genoeg af van het feit dat de spelmomenten oninteressant op zichzelf zijn.

Het spelen van Enslaved heeft eigenlijk veel overeenkomsten met het kijken van de film Avatar: je steekt heel wat tijd in iets wat er prachtig uitziet en vermakelijk is, maar tegelijkertijd weet je dat er net zoveel diepgang zit als spelen in een pierebadje. Hopelijk weten de binnenkort te downloadben uitbreidingen van Enslaved meer sap te halen uit dit mooie stukje fruit.