Corbijns tweede valt tegen - Film

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Film: Recensie The American – Anton Corbijn

13-09-2010

Zo overdonderd als pers en publiek drie jaar geleden werd met Control, zo teleurgesteld laat Anton Corbijns tweede speelfilm The American je achter. Zelfs George Clooney kan niet verhullen dat de prachtige oefening in stijl en genre verder weinig om het lijf heeft.

Lees ook:
- Filmtips Film by the Sea

Als gerenommeerd muziekfotograaf die sinds de jaren zeventig de grootste bands voor zijn lens had, was het niet verrassend dat Anton Corbijn een muzikant koos als onderwerp van zijn eerste film. Dat ieder shot in het levensverhaal van Joy Division-zanger Ian Curtis eruitzag als een kunstwerkje op zich, was ook te verwachten. Maar dat het een ongekend succes werd – de film won een slordige 25 filmprijzen en werd net zo vaak genomineerd – daarmee verraste Corbijn vriend en vijand in 2007. De verwachtingen voor The American, gebaseerd op de roman A very private gentleman van Martin Booth, waren dan ook hooggespannen.

Landschapsfotografie
Door die verwachtingen deed de film het in de Verenigde Staten ’t bijzonder goed in het openingsweekend en dat gaat het in Nederland, mede door de aanwezigheid van topacteurs George Clooney (voor het eerst in een seksscène te zien) en Thekla Reuten, wellicht ook doen. Maar wie een dramatisch meesterwerk verwacht, komt wat bedrogen uit. En dat heeft vooral met de plot te maken. Clooney speelt een huurmoordenaar, die na een mislukte klus in Scandinavië naar een klein Italiaans dorpje vlucht. De beelden zijn stuk voor stuk prachtig: van stille, ijskoude landschappen tot de fijne restaurantjes die la bella vita bepalen en van de smalle steegjes van de hoerenbuurt tot zomerse uitgestrekte landschappen. Corbijns oog voor detail en liefde voor landschappen komen sterk naar voren, maar de ontwikkeling van het plot blijft achter.

Moeilijk te doorgronden
Dat het lang onduidelijk blijft welke rol Clooney nu precies speelt – we zien hem nauwkeurig patronen in een geweer stoppen en met munitie spelen – maakt zijn personage in eerste instantie interessant, maar als er achter het ingehouden spel van de acteur geen getroebleerd personage blijkt te zitten, is de aandacht snel weg. Van bordkarton zijn de personages nog net niet, maar ze zijn zo archetypisch dat er weinig diepgang in te bekennen valt: we hebben de zwijgzame held, de hopeloos verliefde vrouw en zelfs een heuse schurk. Wat er in de hoofdpersoon omgaat, weet je halverwege de film nog niet. Dat maakt zijn acties onbegrijpelijk en in sommige gevallen (denk: een plotselinge liefdesverklaring) ronduit ongeloofwaardig.

Trage hap
In de Verenigde Staten wordt Corbijns nieuwste geprezen om verwijzingen naar de filmgeschiedenis. En inderdaad: met zijn gebrek aan dialoog, trage tempo en Italiaanse omgevingen doet The American ergens wel denken aan spaghettiwesterns. Maar met personages die zich niet ontwikkelen en een verhaal dat evenveel diepgang heeft als een bord spaghetti kun je voor Corbijns mooiste plaatjes beter een van zijn fotoboeken in huis halen. Of Control nog een keertje opzetten.

The American
Regie: Anton Corbijn
Release: 16/09/2010 (ook nu te zien op Film by the Sea)
http://focusfeatures.com/film/the_american