skip navigation

CJP Logo

AGENDA/ZOEK KORTINGAGENDA/ZOEK KORTING

Film: Interview Teddy Cherim en Kees van Nieuwkerk over Sterke Verhalen Film: Interview Teddy Cherim en Kees van Nieuwkerk over Sterke Verhalen

19-08-2010 19-08-2010

‘Niet alleen onze springplank’



CJP-pas

Ze zijn pas 22 jaar en afgestudeerd, maar hebben nu al een eigen film in de bioscoop. En dat zonder aanzienlijk budget – ze werden afgewezen door filmfondsen en BNN. Het klinkt als een sterk verhaal, maar dat is het niet: Teddy Cherim en Kees van Nieuwkerk kregen het echt voor elkaar.

Fotografie: Isabella Rozendaal

De film van de twee vrienden heet Sterke Verhalen en gaat over kersverse student Dennis van der Molen (Achmed Akkabi), die het hart van de mooie Sanne (Sallie Harmsen) wil veroveren. Om indruk op haar te maken, laat hij zich overhalen een pinguïn uit Artis te stelen. Dat heeft nogal wat gevolgen voor zijn eerste zomer na het eindexamen, die verder in het teken staat van seks, drugs en wilde feesten.

Het verhaal is gebaseerd op jullie eigen leven en vrienden in Amsterdam. Waren er in Londen (ze studeerden aan de aan de Met Film School in Londen, red.) niet genoeg interessante mensen om over te schrijven?
Teddy: ‘We woonden in een flat met achthonderd medestudenten. Dat was niet echt gezellig; meer een soort Bijlmerbajes. We hadden dus al snel heimwee naar ons oude leventje in Amsterdam. Gingen we een beetje vette verhalen van “vroeger” uitwisselen. Na een tijdje ging er een lampje branden: hé, hier zouden we een toffe film over kunnen maken.’

Wat voor verhalen vertelden jullie elkaar?
Kees:
‘Verhalen over de tijd dat we nog bij de website Spunk werkten, toen we zeventien waren. Zaten we na redactievergaderingen weer eens te blowen op een bankje.’
Teddy
: ‘We kwamen nooit de leuke clubs in, omdat we er zo jong uit zagen. En terwijl ik weer een hele avond in een portiek ging hangen, kregen onze vriendinnen het wél voor elkaar. Dat soort grappen.’

Je jeugdverhalen op papier zetten is één ding, er een hele film van maken iets anders. Hoe is het balletje gaan rollen?
Kees:
‘Ik liet een vroege versie van het script aan mijn moeder lezen. Die vond het “wel leuk”, maar snapte er ook “geen fuck” van. Ze gaf het script aan een vriend van haar, Martin Lagestee, die een filmproductiebedrijf runt (Lagestee Film, dat ook SL8N8 produceerde, red.). Hij kwam met wat tips. Zo hadden we aan het einde een explosie bedacht, waar Martin heel streng over was: niet doen, past er niet bij, schrappen. We pingpongden een beetje heen en weer terwijl wij in Londen zaten en hij in Amsterdam en uiteindelijk nam hij een soort mentorrol aan.’
Teddy:
‘We hebben alles zelf geregeld, van gratis camera’s tot sponsors voor het budget, maar hij stond altijd achter ons met tips en wijze adviezen.’

Een aantal scènes van de film spelen zich af op prominente Amsterdamse locaties, zoals de Dam en het Museumplein. Hoe zijn jullie met jullie zonder budget aan de vergunningen hiervoor gekomen?
Kees:
‘We zijn gewoon met de cast en crew naar die locaties toe gegaan, heel vroeg op de ochtend. En dan maar filmen. We konden geen vergunning krijgen, dus dan maar op de gok. De instelling was: als we worden opgepakt, dan filmen we ergens anders wel verder. Op de eerste dag hadden we meteen ontzettende mazzel, want de nacht ervoor waren er scènes gefilmd voor Komt een Vrouw bij de Dokter. De agenten die rondliepen dachten dat we bij Reinout en Carice hoorden en zwaaiden zelfs aardig naar ons.’

Indrukwekkend. Hoe hebben jullie het dan voor elkaar gekregen acteurs als Halina Reijn en Pierre Bokma te strikken?
Kees:
‘We hebben ze gewoon opgebeld en het lief gevraagd. Onze vrienden die de casting deden hebben ze overgehaald. “Het is maar voor een dag, we halen je op en brengen je weg, je hebt toch zomervakantie, er staat lekker eten klaar en het wordt hartstikke gezellig”.’

Spannend, zulke ervaren lui op de set terwijl je zelf nog maar net begonnen bent.
Kees:
‘Pierre Bokma, Hans Kesting en Youp van ‘t Hek speelden hun scènes alle drie op dezelfde dag, dus ja, ik stond stijf van de zenuwen. Na een tijdje zag ik dat Pierre een scene iets te agressief speelde, dat moest wat minder. Maar ja, toch lastig om zomaar op hem af te stappen en dat van hem te vragen. Uiteindelijk heb ik het wel gedaan: “Nou Pierre, eh, misschien zou je het een klein beetje anders kunnen doen, namelijk zo en zo.”. Hij zei niets, maar keek me aan en knikte. Toen de camera weer draaide, deed hij het preciés zoals ik bedoelde.’

Heb je verder geen last gehad van stressmomenten?
Kees:
‘Natuurlijk zaten we weleens de handen in het haar. Op dag vijftien was de pot ineens leeg en moesten we snel nog even een nieuwe sponsor regelen. Maar wat in zulke situaties erg hielp, is dat we het met z’n tweeën deden.’
Teddy:
‘Als Kees stond te stressen moest ik wel kalm blijven. Die verantwoordelijkheid voel je wel.’
Kees:
‘Zonder Teddy had ik deze film niet kunnen maken. Dan was ik toch te jong geweest, denk ik. Samen sta je sterker. Het is een cliché, maar het is wel waar.’

Kees, heeft jouw beroemde vader (Matthijs van Nieuwkerk, red.) niet af en toe even geholpen als het tegen zat?
Kees
: ‘Nee, totaal niet. Uiteraard heeft hij me wel erg gesteund. Ik mocht altijd bij mijn ouders uithuilen, maar in financieel opzicht of qua connecties heeft mijn vader nul komma niets met deze productie te maken gehad.’

En de casting werd dus door vrienden verzorgd.
Kees
: ‘Sterker nog: het overgrote deel van de cast en crew bestaat uit onze eigen vrienden. Mensen die totaal geen ervaring hadden voordat ze ons gingen helpen.’
Teddy:
‘We hebben een vriendin van mij gevraagd voor de kleding, omdat ze er zelf ook altijd wel leuk uitziet. En een vriend die de sponsoring regelde vond het zo leuk om mee te helpen dat hij zich inmiddels heeft aangemeld voor de filmacademie.’
Kees:
‘En hij is toegelaten! Veel van onze vrienden twijfelden: wat moeten we met ons leven? Door deze ervaring hebben ze richting gekregen. Daar ben ik erg trots op.’
Teddy:
‘Deze film kan dus niet alleen een springplank voor Kees en mijzelf zijn, maar ook voor onze vrienden.’

De film draait in de bios, jullie zijn afgestudeerd, hoe nu verder?
Kees:
Sterke Verhalen heeft potentie om een leuke serie à la Skins te worden, denk ik. Dat idee zijn we al aan het pluggen.’
Teddy:
‘En we willen meer films maken. Een gangsterfilm zou wel vet zijn.’
Kees:
‘Eerst maar even kijken hoe deze film gaat lopen. Dat hij is opgepikt om in de bios te draaien vinden we al heel wat!’

Sterke Verhalen is nu in de bioscoop te zien. Meer info op www.sterkeverhalendefilm.nl.
Bekijk de trailer hieronder.

Tags: Sterke Verhalen

0 personen hebben hun mening gegeven.

REAGEER ZELF!