Sterrenslag: Chloe - Film

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Film: Wat zegt de pers over Chloe van Atom Egoyan?

04-03-2010

Vanaf vanadaag is de thriller Chloe te zien, waarin Catherine (Julianne Moore) een prostituee (Amanda Seyfriend uit Mamma Mia!) inhuurt omdat ze haar man ervan verdenkt vreemd te gaan. Geslaagd of gewaagd? Dit zegt de pers.

‘Hoewel Liam Neeson overtuigend is, speelt hij slechts een bijrol: alles draait immers om die twee vrouwen, om Amanda Seyfried en Julianne Moore. Seyfried zweeft ergens tussen vakkundige femme fatale en een meisje dat net met haar seksuele macht leert spelen – zelfs haar roodgelakte nagels kunnen even goed verleidelijk als kinderlijk zijn. Maar het is vooral Moore die indruk maakt als de oudere gynaecologe die in de praktijk uitlegt dat er niets mysterieus aan seks is, maar verzandt in de spelletjes eromheen. Het zijn gedurfde rollen die ze spelen, Seyfried en Moore, en ze doen het met overgave, maar wat levert hun lef hen uiteindelijk op? Te weinig. Egoyans erotische thriller is lang opwindend, versterkt door de droomplekken en moderne locaties, die bij hem constant tot gluren uitnodigen.’
– Floortje Smit, op Cinema.nl voor de Volkskrant

‘Geloofwaardigheid was niet de eerste prioriteit van regisseur Atom Egoyan. (…) Chloe had een sterk psychodrama kunnen zijn over een vrouw van middelbare leeftijd die bang is dat het leven voorbij is. Haar huwelijk is veranderd in een sleur, van erotiek is nauwelijks sprake, en haar tienerzoon staat op het punt om uit huis te gaan. Moore maakt iets van de wanhoop van deze vrouw voelbaar, maar het scenario heeft geen boodschap aan een serieuze karakterstudie en duwt Catherine in een ridicule erotische relatie met Anne. Plotseling bevinden we ons in een te dure B-film, die bedacht lijkt om Moore en Seyfried samen naakt in bed te krijgen. Het heeft iets treurigs en oogt als een wanhoopspoging om opwinding te genereren. Chloe doet denken aan zogenaamd gedurfde erotische thrillers in de jaren negentig, zoals Sliver. Voor het vleugje Fatal attraction moeten we nog verder terug in de tijd. Uit het deus ex machina-slot blijkt dat Egoyan de schaamte ver voorbij is. Of heeft hij stiekem een parodie gemaakt?
- Jos van der Burg, Het Parool

‘De remake is een stap richting Hollywood voor de Canadese regisseur Atom Egoyan die zijn naam vestigde met meer intellectuele films over manipulatie en voyeurisme. (…) Interessant aan ’Chloe’ is de rol van Chloe, een lege plek, een marionet in het geheel, die zich ook gaat verzetten tegen de invuloefening die op haar wordt losgelaten. Seyfried oogt als een speelgoedpop en slaagt er aardig in zowel gevaar als leegte uit te stralen. Julianne Moore speelt de gekwetste echtgenote. Als deze prachtige vrouw jammert dat ze zich oud en lelijk voelt, ga je daar toch een beetje ongelovig bij zitten zuchten. Ja ja. De mooie acteurs in de luxe setting in een fraai, winters Toronto maken het drama zwoel en glad. Dat is jammer, omdat er ook echt een mooi en goed verhaal schuilt in deze intrige tussen vrouw en hoer, man en vrouw, moeder en zoon. Egoyan blijft dralen bij de zoenlippen van Seyfried en het rode haar van Moore.’
- Jann Ruyters, Trouw

‘ Hoewel Chloe een remake van het Franse Nathalie (2003) is, heeft de Canadese regisseur Atom Egoyan zich het verhaal helemaal eigen gemaakt. De duistere brij van emoties en intriges is immers zijn specialiteit. Gelukkig heeft hij ook de Europese houding ten opzichte van filmbloot behouden. Seyfried is op haar mooist en meest sexy, maar het is Moore die van het doek knettert. Ze is perfect als een vrouw in midlifecrisis, die haar eigen leeftijd begint te zien en voelen. Extra jammer dus dat de film aan het einde uit de bocht vliegt.
- Veronica Magazine nr. 09, 2010