Te veel fantasy in Lovely Bones - Film

AGENDA/ZOEK KORTING

trefwoord

plaats

genre

wanneer

van

tot en met

Film: Recensie The Lovely Bones – Peter Jackson

25-02-2010

Sommige boeken laten zich niet makkelijk verfilmen. Zo ook de succesroman The Lovely Bones (De wijde hemel) van Alice Sebold. Peter Jackson durfde het aan – met een spannend, maar ook iets te veel naar fantasy neigend resultaat.

Dat Peter ‘Lord of the Rings’ Jackson een uitdaging niet uit de weg gaat, weten we intussen wel. Hij draait zijn hand niet om voor de Tolkienboekenplank, het updaten van filmklassiekers (King Kong) of het succesvol maken van een sci-fi-filmpje dat op papier te cliché voor woorden is (Disctrict 9). Maar misschien is The Lovely Bones nog wel het moeilijkst van allemaal.

Gruwel in Hollywood
Want welke slag moet je maken om een gruwelijk verhaal over een veertienjarig meisje, verkracht en vermoord, naar een feelgood Hollywoodfilm te vertalen? Zo gruwelijk als het verhaal is, is bovendien de boodschap: juist door de moord op kleine Susie Salmon komen haar familie en vrienden dichter tot elkaar. Daar hoeft niet eens de moordenaar voor gepakt te worden – alleen de zoektocht naar hem is genoeg.

Bordkartonnen familie
Om die boodschap duidelijk over te brengen, is meer nodig dan een goede cast. We zien een gefrustreerde vader (Mark Wahlberg), een moeder die na een half uurtje al een huwelijkscrisis doormaakt (Rachel Weisz) en een oma (Susan Sarandon) die hier en daar een sherryglaasje weg tikt. Wie het boek heeft gelezen weet dat er meer schuilgaat achter deze personages, maar er wordt zoveel aandacht besteed aan Susies tussenwereld dat de rest van de familie Salmon van bordkarton lijkt.

Spanning met topactrice
Wat overblijft is gelukkig geen verhaal zonder diepgang. Door de verhalen van de Susie, haar familie en de moordenaar (Stanley Tucci met Oscarnominatie voor zijn rol als vadsige, gluiperige freak) met elkaar te vermengen is The Lovely Bones een spannende thriller geworden, waarin het niet uitmaakt dat de dader allang bekend is. En de vele aandacht voor Susie is niet meer dan terecht. Niet alleen omdat zij de verbindende factor tussen de verschillende verhalen is, maar ook omdat de veertienjarige Saoirse Ronan (die een Oscarnominatie kreeg voor Atonement) de film moeiteloos weet te dragen. Haar frustratie, verdriet en zelfs verliefdheid vanuit de tussenwereld: allemaal even geloofwaardig.

Less is more
Die tussenwereld zelf is dat overigens niet. Waar het boek vooral beschreef hoe Susie zich in haar tijdelijke staat voelde, heeft Jackson al zijn fantasy-registers opengetrokken om ons ervan te overtuigen dat echt álles kan in haar schijnwerkelijkheid. Kitscherige schaatsbanen waaronder rozen zich openen; zwarte hemels vol vallende sterren, ijsbergen met gras: het is allemaal wat te veel van het goede. En dat terwijl de visual effects in een aardse setting juist goed werken (de eerste confrontatie met de moordenaar in een volledig wit decor is even eng als visueel prachtig). Maar dat neemt niet weg dat The Lovely Bones gewoon een mooie film is – je moet alleen eerst het boek lezen.

The Lovely Bones
Regie: Peter Jackson
Release: 25/2/2010
www.lovelybones.com
Trailer: