AGENDA/ZOEK KORTING
Film: IFFR-recensie Samson & Delilah
01-02-2010
Vergis je niet in de Bijbelse titel of het gebrek aan dialoog in Samson & Delilah, want belerend of saai is deze tragikomedie allerminst. Met veel humor vertelt regisseur Warwick Thornton een schrijnend verhaal over de situatie van Australische Aboriginals.
Een zanderige vlakte met een paar gammele huisjes, waar je de vliegen hoort zoemen en waar ochtend, middag en avond amper van elkaar te onderscheiden zijn door voortdurende verveling. Dat is de setting van Samson & Delilah, waarin twee Aboriginaltieners sprakeloos, benzinesnuivend en in joggingbroeken ongemerkt in steeds dramatischer omstandigheden verzanden. 
Goede verpakking
Met zijn tv-serie First Australians liet Thornton in 2008 al zien dat de bloederige koloniale geschiedenis van het land – en de gevolgen daarvan tot in deze tijd – hem aan het hart gaan. Toch lijkt zijn spelfilmdebuut nergens op deze informatieve serie: Samson & Delilah is een aanklacht tegen de dagelijkse leefomstandigheden van Australische Aboriginals, verpakt in een film vol humor, prachtige beelden, muziek en nauwelijks dialogen.
Sprakeloos acteerwerk
Dat betekent niet dat de film stilistisch of onbegrijpelijk is geworden. Juist in het gebrek aan dialoog zit ‘m namelijk de kracht. Niet alleen om aan te geven hoe geïsoleerd de gemeenschap leeft; ook omdat de tieners die de hoofdrollen vertolken hierdoor aangewezen zijn op hun gezichtsuitdrukkingen en lichaamshoudingen – wat de jonge Rowan McNamara en Marissa Gibson perfect weten te timen. Bovendien maakt het hun acties sterker: zichtbare frustratie zet Samson aan tot het vernielen van zijn broers reggaegitaar en door zijn slaapmat over het hek van het huis te smijten, laat Delilah weten dat ze niet door haar aanbidder gecharmeerd is. 
Schrijnend
Even weinig woorden heeft Warwick nodig om de tieners in het ongeluk te storten. In de tweede helft van de film komt de maatschappijkritiek goed naar voren: na een korte road trip met de gestolen gemeenschapsauto belanden de twee onder een viaduct. Samson slijt zijn dagen met benzinesnuiven, terwijl Delilah steeds wanhopiger met haar schilderwerkjes leurt in de stad – waar cafés, studenten en dagjesmensen aan het keuvelen zijn. Schrijnend en pijnlijk.
Droogkomisch
Eenzaamheid, isolatie, honger, verslaving en rouw: met al die thema’s had Samson & Delilah makkelijk kunnen vervallen in een maatschappijkritische versie van Requiem for a Dream. Dat is het gelukkig niet geworden: door perspectieven te veranderen wordt zelfs een ontvoeringsscène op een droge manier grappig. Zo laat Thornton zien welke misstanden er binnen de Aboriginalgemeenschap in Australië zijn, zonder het vingertje te heffen: verfrissend. Deze film verdient alleen om die aanpak al een Oscar.
Samson & Delilah
Regie: Warwick Thornton
Te zien: maandag 1 februari 2010, 21:45 uur, Schouwburg Grote Zaal
donderdag 4 februari 2010, 19:15 uur, Pathé 7
Entree: normaal €9,- / Met CJP (tot 17:00 uur): €6,50
www.filmfestivalrotterdam.com
Bekijk hier de trailer:
Tags: IFFR, International Film Festival Rotterdam, Samson & Delilah
Door: MARIEKE (01-02-2010)
lijkt me mooi, ik hoorde er dit weekend al goede verhalen over!
help Reageer op deze reactie.












































