skip navigation

CJP Logo

AGENDA/ZOEK KORTINGAGENDA/ZOEK KORTING

Film: Drag me to Hell: nostalgische horror Film: Drag me to Hell: nostalgische horror

02-07-2009 02-07-2009

Drag me to Hell



Spiderman-regisseur Sam Raimi keert terug naar zijn leest met de horrorfilm Drag me to Hell. De geestelijk vader van de Evil Dead-films laat zien dat hij het nog steeds met het genre uit de voeten kan. Drag me to Hell is klassieke horror waar ook om gelachen kan worden.

Lees ook:

- Spiderman 3

Horrorfilms als Saw en Hostel richten zich vooral op gruwelijkheden, pijn en heel veel bloed. Fans van deze films zouden Drag me to Hell daarom soft kunnen vinden. Maar eigenlijk is dat jammer. Qua spanning en humor is de film ijzersterk.

Zigeunervrouw
Christine (Alison Lohman) is een financieel adviseur met ambities. Ze maakt een goede kans op promotie als ze haar leidinggevende kan laten zien in staat te zijn om harde beslissingen te nemen. Die kans doet zich al snel voor als de oude zigeunervrouw Ganush haar vraagt om een lening voor de derde keer te verlengen. Christine weigert en stuurt de vrouw vernederd weg. Dit blijkt al snel een verschrikkelijke vergissing.

Mevrouw Ganush spreekt een eeuwenoude vloek over Christine uit, de ‘Lamia’. Drie dagen lang zal ze geplaagd worden door een kwade geest die haar vervolgens de hel in zal sleuren. Haar lieve, maar sceptische vriend kan haar geen hulp bieden en dus roept Christine de hulp in van een medium. Samen doen ze er alles aan om de vloek op te heffen.

Schrikmomenten
Naarmate de drie dagen verstrijken, neemt het aantal schrikmomenten toe. Alle bekende trucs worden op de kijker afgevuurd. Hoewel we de openzwaaiende ramen, nachtmerries, enge stemgeluiden en muziek allemaal al eerder hebben gezien en gehoord, zijn ze toch heel effectief. Ze zorgen ervoor dat je je moet beheersen niet door je vingers te gaan kijken. Ook aan de nodige gore is gedacht. Vooral de lichaamssappen van mevrouw Ganush vloeien rijkelijk. Na het zien van deze film zul je sowieso anders kijken naar bejaarde mensen met kunstgebitten.

Bezeten geit
Wat Drag me to Hell zo goed maakt, is dat de filmmakers niet bang zijn om hun eigen film op de hak te nemen. Scènes met een bezeten geit en een opgebaard lijk dat uit een kist valt, zorgen voor de nodige verlichting tussen al de spanning. Wat dat betreft is Raimi sinds zijn Evil Dead-films niets veranderd. Door dit soort kwinkslagen overstijgt Drag me to Hell met gemak het niveau van de doorsnee horrorfilm.

Drag me to Hell
Regie: Sam Raimi
Release: 2/6/2009
www.dragmetohell.net

Trailer:

 

Tags: Recensie, Drag me to Hell, Sam Raimi

0 personen hebben hun mening gegeven.

REAGEER ZELF!