CJP bivakkeert deze week op het IFFR. We hangen in het rode pluche tot we bijna niet meer kunnen knipperen en vertellen je vervolgens welke films je echt moet gaan zien. De laatste dag is aangebroken. Snel beslissen dus, of je deze films nog wilt checken. Vandaag: The Incerpetor of my hometown, Hello Mr. Tree! en La Jubilada.

Waar gaat het over?
Zhang Zanbo is een kritische en onafhankelijke filmmaker uit China. Als hij een telefoontje krijgt van een oude vriend die twaalf jaar geleden bij hem in de klas zat, blijkt dat ze beiden een totaal andere richting zijn opgegaan. Zijn vriend heeft namelijk carriere gemaakt binnen de Communisitsche Partij en heeft te maken met ‘interceptors’: ambtenaren die met alle mogelijke middelen moet voorkomen dat burgers hun recht zoeken. Zhang Zanbo laat zijn klasgenoot zijn verhaal vertellen voor de camera. De verhalen en personages zijn echt en alles is gefilmd met en simpele handcamera, waardoor deze film als een documentaire aandoet. Het beeld is korrelig, camera standpunten worden weinig gewisseld en de verteller blijft op één plek. Hoe boeiend het verhaal ook is, het is lastig om je aandacht er bij te houden. Het beeld, driekwart van de tijd een pratend een hoofd, is kortweg saai en het chinese taaltje gaat zo razend snel, dat je soms niet eens de Engelse ondertiteling bij kunt houden. Hoogtepunt van de film: wanneer er oud-veteranen in beeld komen die hun recht proberen te halen. Allen hebben lichamelijke en psychische klachten waardoor ze niet meer kunnen werken. Ze hebben geen geld en krijgen niks van de overheid. Hartverscheurend om te zien hoe een oude kolonel in tranen uitbarst en daarna bruut wordt weggestuurd.  

Wat vonden we ervan?
Boeiend verhaal en interessant kijkje in de bizarre wereld van chinese politiek. Zhang Zanbo geeft het verhaal ‘een gezicht’, om het maar eens cliche te verwoorden. Bijzonder om te zien hoe de klasgenoot met zijn werkzaamheden omgaat: ‘Ik denk aan mezelf. Ik kan in mijn eentje het systeem niet veranderen, dus ik leef er maar mee’. Desondanks: zelfs voor een documentaire hadden de beelden en montage veel beter gekund.

Cijfer: 7

Nog te zien op IFFR:
Zaterdag 4 februari, 20:00, LV2  

Hello Mr. Tree!
Han Jie, (China), 88 minuten

Waar gaat het over?
Deze film draait om Shu: een ietwat wereldvreemde, chinese jongeman met exentrieke trekjes waarvan je je al snel afvraagt of hij wel helemaal 100% procent is. Tegelijkertijd kom je niet uit onder zijn sympathieke hoofd en leef je direct met hem mee. Shu’s leven speelt zich af in een stoffig dorpje in het Chinsese achterland. Een mijnbedrijf naast het dorpje wil het uitbreiden, waardoor de bewoners min of meer gedwongen worden naar de grote stad te verhuizen. Shu lijkt zich er echter niet zo bewust van zijn en probeert slechts zijn leventje in stand te houden met behulp van zijn vele vrienden. Aan het begin van de film kom je iets heel belangrijks te weten over Shu: zijn vader heeft Shu’s broer opgehangen aan een boom, omdat hij hem betrapte op kattenkwaad. Niet zo heel gek dus, dat Shu niet helemaal normaal is. En hoewel hij prima lijkt te functioneren, wordt hij steeds meer achtervolgd door dromen en herinneringen aan zijn broer. En begint je ook te dagen waar Shu de hele tijd in een boom zit: de plek waar zijn broer is opgehangen. En dat ‘Shu’ in het chinees ‘boom’ betekent. Een film die grappig, absurd, melancholisch, en eng tegelijkertijd is.

Wat vonden we ervan?
In de beschrijving werd ons een Fellineske film beloofd. En die hebben we gekregen. Een film over een zoektocht naar de betekenis van het leven, gepaard met dromen, herinneringen, fantasieën en obsessies. Net zoals vele films van Italiaanse regisseur Fellini. Het is ook de tweede film over China vandaag die we zien. Een groot contrast, maar toch laten beide films je met het zelfde gevoel achter. Rare jongens, die chinezen. Maar ook dat je ze heel goed begrijpt.  

Cijfer: 8 

Nog te zien op IFFR:
Zaterdag 4 februari, 17.00 Cinerama 5

La jubilada
Jairo Boisier Olave (Chili), 87 minuten 

Waar gaat het over? 
De film gaat over Fabiola, een jonge vrouw uit Chili die na zeven jaar terugkeert naar haar geboortedorp. Waar ze al die tijd geweest is? In Santiago, de grote stad. Wat ze daar deed? Ze werkte als pornoactrice. Hoewel Fabiola dit de normaalste zaak van de wereld lijkt te vinden, accepteert het dorp haar terugkomst helemaal niet. Fabiola kan geen baan vinden, er wordt op haar neergekeken en ze wordt op alles benadeeld. Hoewel Fabiola een jonge vrouw is, voelt ze zich hierdoor veel ouder dan ze is. Alsof ze met pensioen is gegaan. En dat is ook precies wat de naam van de film, La jublilada, betekent: met pensioen. En hoewel het dorp dondersgoed weet dat ze haar niet goed behandelen, is dat niet heel opvallend. De mensen doen vriendelijk, maar willen niet te lang met haar gezien worden. Die subtiliteit en weinig uitgesprokene is tegelijkertijd een kenmerk van de film. Je volgt Fabiola’s leven in het hier en nu, in haar dagelijkse bezigheden en de hinder die ze ondervindt. Er zit geen fragment seks in deze film, geen fragmenten uit het verleden en de relaties met de andere personages worden niet uitgelegd. Hoewel Fabiola’s omstandigheden niet echt alledaags zijn, komen haar problemen over alsof ze helemaal niet bijzonder zijn. Problemen zijn er in alle soorten en maten en ieder mens krijgt er vroeg of laat mee te maken.

Wat vonden we ervan?
De regisseur heeft er duidelijk voor gekozen om een bijzondere situatie zo gewoon mogelijk neer te zetten, zonder opsmuk en zonder sensatie. Dat kan een interessante film opleveren, maar dat het verhaal dan wel rond moet zijn. Dat was bij La jubliada helaas niet het geval. Er zaten veel niet uitgewerkte stukken in de film. Waarom is Fabiola bijvoorbeeld naar Santiago gegaan? En waarom keert ze terug naar haar geboortedorp, waar je van te voren wel kunt verzinnen dat dat niet makkelijk zal zijn? Doordat dit soort informatie mist, is het lastig je betrokken te voelen bij Fabiola. Zonde, want de actrice die Fabiola speelt, zet wel degelijk een sterk staaltje acteerkunst neer.

Cijfer
6,5

Nog te zien op IFFR:
Zaterdag 4 februari: 17.00, Oude Luxor

Tags: IFFR, The incerptor of my hometown, Hello Mr. Tree!, La jubilada, Rotterdam