Lou leerde recenseren - Resultaten

Resultaten: Resultaat workshop filmrecenseren: Tirza

06-10-2010

Een film kijken is niet zo moeilijk, maar er een goede recensie over schrijven vergt oefening. Tijdens het Nederlands Film Festival leerden twintig CJP’ers er alles over. Zij volgden de workshop filmrecenseren van CJP en de Volkskrant. Lees hier de beste recensie van Tirza!

In het eerste deel van de workshop kregen de deelnemers alle tips & tricks voor het schrijven van een goede filmrecensie. Die kregen ze van Kim Bos. Zij heeft bij het NFF gewerkt als redacteur en schrijft nu o.a. voor Vrij Nederland. Vervolgens bekeken de CJP’ers de film Tirza en gingen ze thuis aan de slag met hun recensie. Twee dagen later kwamen ze in Utrecht terug om feedback op hun werk te krijgen. De beste recensie, van Lou Swinkels, lees je hieronder.

Tirza, voor een druilerige zondagmiddag

Wow! Een verfilming van het beste boek dat ik ooit heb gelezen, mag dat wel? Het boek van Arnon Grunberg wist me zo te prikkelen dat ik per se de film wilde zien. En dan ook nog de mooie Sylvia Hoeks die de rol van Tirza op zich neemt. Hooggespannen verwachtingen…

Tirza gaat over de liefde tussen vader en dochter. Op het eerste gezicht hebben ze een band zoals het hoort, onvoorwaardelijk. Maar wat als dat het enige is wat een vader nog over heeft, kan het dan te veel worden? Het wordt liefde die knelt en beklemt. Waar zal dat toe leiden?

De vader, Jörgen Hofmeester, wordt op een sublieme wijze gespeeld door Gijs Scholten van Aschat. Jörgen weet, dankzij zijn verwarde en onhandige houding, de hele film lang sympathie te wekken. Zijn ontslag en het verlies van zijn financiële kapitaal na de aanslagen van 11 september zorgen ervoor dat hij nog maar weinig heeft om voor te leven. Maar de liefde voor zijn dochter blijft, en die is nu groter dan ooit. Zijn overige emoties zijn geneutraliseerd en het innerlijke beest lijkt getemd. Dat is mede dankzij de liters wijn die hij op elk willekeurig tijdstip, in iedere willekeurige omgeving drinkt. Wijn als ‘medicijn’ tegen zijn schaamte.

Tirza is zijn dochter, zijn Zonnekoningin. Hij is gelukkig met haar, zij met hem. Ze groeit op zonder moeder, maar des te meer met haar vader. Deze man wil dat Tirza het beste krijgt, en overal het beste in is. “Tirza is hoogbegaafd, wist je dat?!”

Maar Tirza wordt ouder, steeds meer vrouw en ze ontwikkelt een eigen persoonlijkheid. Als ze verliefd wordt op Choukri, een Marokkaanse jongen die in haar vaders ogen verdacht veel op de terrorist Mohammed Atta lijkt, raakt Jörgen in paniek. Choukri is in zijn ogen de verpersoonlijking van het kwaad. Hij zal toch niet én zijn geld én zijn dochter afpakken? Wanneer Tirza en Choukri samen op reis gaan, verliest Jörgen de controle en start een bizarre zoektocht die eindigt in de woestijn van Namibië, waar hij naast Tirza ook zichzelf verliest.

De regisseur heeft veel moeten veranderen aan de originele verhaallijn. Jammer, want waar in het boek de belangrijkste omslagpunten zeer subtiel al eerder het verhaal kruisen, heeft de regisseur moeite gehad met de juiste timing. Hierdoor verdwijnt veelal de suggestie uit het verhaal. De film verliest het unieke Grunberg karakter. Bizarre emoties, komische dialogen en plaatsvervangende schaamte zoals in het boek, daar is helaas weinig ruimte voor in de film. De tragiek van een man die alles verliest, drukt te veel op het verhaal.

Desondanks een aardige film, vooral door het acteerwerk van Gijs Scholten van Aschat. Maar de onderhuidse spanning uit het boek weet de film nooit te bewerkstelligen. Helaas, Grunberg blijkt niet te verfilmen. Terwijl ik het boek aan minstens negen vrienden heb uitgeleend, zal ik de film slechts aanbevelen voor een druilerige zondagmiddag.

Zelf een keer meedoen aan een workshop van CJP en de Volkskrant ? Hou www.cjp.nl/workshops in de gaten. Je kunt regelmatig leren recenseren, interviewen en fotograferen!

Tags: Tirza, workshops